Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
koşiar adım giden kaldırımlarda ne çok kaygılarımızı bırakıp benzetmelerde tükettik zamanlarımızı ya bir durak diledik ye benzerler aradık.... olmayınca olmuyor işte ama umutsuzda yaşanmıyor.... sen umudunu hiç yitirme emiiii.........
Cengiz arkadaşım bir benzeyiş bulmak çok zor yüzünebir kar tanesi düşmüş kadar tam seni anlatan bir şiir kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta