Gözünde görünür, bir yıkık duvar,
Bilsen ki içimde, aynı enkaz var.
Saklarsın boşuna, yüzünde izi,
Aynaya bakınca, görürüm bizi.
Benzer yorgun kalpler, uzatırsa el,
Yıkılır duvarlar, kalmaz hiç engel!
Sen, ruhumu gören, yaralı adam!
Birlikte kanayan, en derin yaram!
Ufukta bir güneş, akarken hayat,
Suskun yüreğime, ol artık milat!
Savaştık yıllarca, kime bu isyan?
Tüketti içimi, geçiyor zaman.
Ellerim üşüyor, gözlerim ıssız,
Artık bu dünyada, değiliz yalnız.
Benzer yorgun kalpler, uzatırsa el,
Yıkılır duvarlar, kalmaz hiç engel!
Sen, ruhumu gören, yaralı adam!
Birlikte kanayan, en derin yaram!
Ufukta bir güneş, akarken hayat,
Suskun yüreğime, ol artık milat!
Yıllarca içimde, boğduğum o ses,
Seninle doğuyor, içime nefes!
Geceyi yırtalım, bitsin artık ah!
Uyandırsın bizi, aydınlık sabah!
Sen, ruhumu gören, yaralı adam!
Birlikte kanayan, en derin yaram!
Ufukta bir güneş, akarken hayat,
Suskun yüreğime, ol artık milat!
Kayıt Tarihi : 26.09.2026 00:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!