Benmişim Şiiri - Ayhan Maloglu 2

Hep..
Çok uzak sanırdım..
Gökteki yıldızları..
Geceyi aydınlatan ayı..
Oysa ayda yıldızda..
Benmişim..
Ne ayın..
Nede yıldızların..
Haberi yok kendinden..
Ayıda yıldızı da..
Bilen adını veren..
Benmişim..
Dokunulmaz..
Durdurulmaz sandım hep..
Akıp giden zamanı..
Oysa dünde bugünde..
Var olan yaşayan..
Zaman..
Benmişim..
Kendi dışımda sandım hep..
Her bir nefes hayatı..
Oysa nefes alıp veren..
Hayat..
Benmişim..
Bazen kadere attım..
Yaşadıklarımı..
Oysa ben seçmişim..
Karar vermiş..
Kabul etmişim..
Kader..
Benmişim..
Yüce sanırdım hep..
Dağları ormanları..
Ama..
Ne dağlar okuyabiliyor..
Nede ağaçlar yazabiliyor..
Yeryüzünde düşünen..
Yazan okuyan..
İnsan olmayı başarırsa..
En yüce..
Başaramazsa..
En düşük canlı..
Yine..
Benmişim..
Ayhan