Benmişim Şiiri - Mervan Tan

Yeryüzünü karış karış arayıp
Dermanını bulamayan benmişim
Yüz çevirip aşktan, sevdadan cayıp
Bir goncayı sulamayan benmişim...

Yudum yudum yalnızlığı içerek
Çor feleğin çemberinden geçerek
Bir misafir gibi konup, göçerek
Hiçbir yerde kalamayan benmişim..

Nefsi ıslah edip her an ezse de
İyiliği kötülüğü sezse de
Dost ilinde kapı kapı gezse de
Muradını alamayan benmişim...

Dağ başında sessiz akan pınarım
Bir tepede yalnız duran çınarım
Kor içimde, gizli gizli yanarım
Kimseye yâr olamayan benmişim..

Ol Mennan'dan kesmedim hiç umudu
Bağrım yandı, yaşamaktan soğudu
Ağlayamam, gözyaşlarım kurudu
Ah yine de gülemeyen benmişim...