Canını avcumda veren güvercin
Gittiğin yerlere beni de götür..
Yüce yaradanın hatırı için
Gittiğin yerlere beni de götür..
Konmuyorsun artık çalıya, dala
Senin de üstüne okundu sala
Derin bir boşluk var içimde hâlâ
Gittiğin yerlere beni de götür...
Oysa bir zamanlar uçardın zevkle
Kanadını açıp, çırpardın şevkle
Böyle küsüp gitme, ne olur bekle
Gittiğin yerlere beni de götür...
Ruhum yeryüzüne ait değildir
Şu sararan benzim ona delildir
Başım dik dursa da kalbim zelildir
Gittiğin yerlere beni de götür..
Buralar; zulüm ve kötülük yurdu
Koyunla dost iken görürsün kurdu
Yiğidin başına üşüşür ordu
Gittiğin yerlere beni de götür...
Vermeye razıyım şu tatlı canı
Terk edip gidelim bu harap hanı
Şimdi ne güzeldir kevserin yanı
Gittiğin yerlere beni de götür...
Kayıt Tarihi : 8.10.2026 00:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!