09.05.1985 / istanbul
gidiyorum
niyetimi bozmadan ömrüme biçilen
kaftan dagı yerle yeksan etmeden
dönmek yok buralara...
artık cümleleri tek tek seçmek yerine
kimseye tek laf etmem
anlaşılmadım da zaten
kaçış degil vazgeçiş degil
galiba intihar dı benimkisi
yıkık virane toprakların kimsesi
olamazdı olur zannettim
olsun
toparladıgım vicdanıma
seslendim nafile
aldıgım çiçekler bile hüzne
razı geldi soldu gitti elimde tek tek
benmi kalacaktım
şaşırma sakın neden böyle oldu diye
sitem etme kendine
zaten ışıkları sen karartmıştın
bende körü körüne bağlanmıştım
hepsi buydu...
Selahattin İrfan Çıtır
Kayıt Tarihi : 25.2.2026 04:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!