Sabaha çıkmayı umut etmeyen yüreğim ve ben baş başayız yine,
Her zamanki dik duruşu
Ama bir o kadar yorgun,
Öylesine bezgin haliyle,
Gecenin karanlık yanına yaslamışım
Beni bana bırakmayan zihnimi
Ve kör karanlık kuyulara atmışım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




giderim demek kolayda,gitmek çok zor....tebrikler....
Nadıde kaleminize ve yuregınıze sağlık saygılarımla
Ayrılık çok zor....
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta