Gönlü tamire kalmamış takat ey yar!
Kirilan parçalar ruha akar.
Serzenisim bitap düşmüş, gözlerim canıma ağlar.
Düşer birbiri ardına damlalar can evime, odalar soguk.
Duvarlar üstüme gelmiyor sen diye.
Bir körpe umudum var icimde, dokunmaz misin gölgeme yine de? Neden ey yar?
Neye?
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta