1956 Ankara Doğumlu evli 4 çocuk
benim babam vardı heybetli candan,
kaybolurum diye ellerimde tutup kavrayan,
düştüğümde kolumda tutup kaldıran,
annem babam var hiç bir şeye değişmeyen.
benim bir özüm var, unutulmuş bir dilim,
değerim, her şeyim, gizliliğim, asaletim,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta