)) Benim Yaram! Şiiri - Şenol Mersin

Ben içimdeki yarayı anlattımmı sana?
Tahmin edemediğin kadar geniş ve büyük,
Hani bir yavru kuş düşer'ya yuvadan,
Çırpınırya çaresizlik içinde,
Kanadı kırılıp dönemeyen yuvaya!

Öyle bir yaraki!
Karlar içerisinden hayata merhaba diyen Çiğdem gibi,
İstemezmi bir gül bahçesinde olmayı?
Sevilmeyi,koklanmayı

Öyle bir yaraki,kanayan derinden,
O yaraki kanadığı yerden,bir yol bulsa
Bir pınar gibi fışkıracak damar'larımdan,

Genişliğini tahmin bile edemezsin,
Kurşun yarasından geniş,
O kurşun'ki geçtiği yer iyileşir zamanla,
Ama benim yaram genişliyor,büyüyor hergün,

Öyle bir yaraki!
Ayrıcalıklı kendi başına,
O kadar güzelki kendi başına sade ve hoş,
Beni üzen bu yara değil,ey yar
O yarama sebep olan ayrılık ve hasret,

Kendi halimde,
Kendi halimde anlatıyorum sana,
Öyle bir yaraki,gün geçtikçe büyüyen,
Beni yiyip bitiren,
Senin hasret'inle senin derdin'le
Bütün yaraların en güzeli olsa gerek!
Akıtsada damar'larımdaki kan'ları,
Son damlasına kadar,

Öyle bir yaraki! Derinlerde
Bulunması güç,Deniz'deki kum tanesi kadar,
Görülmesi zor,Kilometrelerce uzaklarda sen kadar,
Öyle bir yaraki,Ey yar!
Bir çoçuğun ilk uçurtma'sı gibi,
Büyük bir rüzğar'da kırılıp uzaklaşan ondan,
Onu bulamamanın acı'sıyla kıvranan,
Bir balığın oltaya takıldığında,
Kurtulma ümid'inin olmadığı halde,
Çırpınması son nefesine kadar,

Anlatabiliyormuyum ey yar?
O yaraki ilacı sensin,
Amansız hastalığın pençe'sindeki hasta gibi,
Bir Doktor gördüğünde,
Göz'leriyle yalvaran kurtar beni dercesine ağlayan,

Öyle bir yaraki uzaklarda!
Hiç bir çare bulunamayan,
O yaraki çaresi sende ey yar,
Ne zaman'ki dokunursan pamuk ellerinle,
Okşarsan saçlarımı herşeye inat,
İşte o zaman yaram kapanır,

Bir çare daha var korkuyorum söylemeye,
Toprak'tır o çare senden sonra,
Eğer gelemezsen yanıma,
Çaresiz'liğimi anlamazsan,
O yaraki girecek benimle toprağa........