Ben bir zamanlar çocuktum, yalnız ve mutsuz,
Evden kaçmıştım ve hiç kimsenin bilmediği bir yere,
Bende bilmiyordum nereye kaçtığımı,
Çok küçüktüm, sadece acıları biliyordum,
Kimse beni sevmiyordu, annem ve babam da benden memnun değildiler,
'aynı kadınla iki kez
evlenerek hayatımı mahvettim'demiş
William Saroyan.
hayatlarımızı mahvedecek bir şeyler
her zaman vardır,
Devamını Oku
evlenerek hayatımı mahvettim'demiş
William Saroyan.
hayatlarımızı mahvedecek bir şeyler
her zaman vardır,




Ormanıma çekilirim acılarımla ben,
Gerektiğinde ağlarım,
Öyle ağlarımki gözyaşlarım dere olur,
Benim ormanımda,
..şiiriniz güzel .saygılarımı snuyorum...
Burada beni hiç kimse duymuyordu,
O kadar üzgündümki 10 kişilik ağlıyordum
Şimdi yıllar sonra, burası halen benim ormanım,
Kimsenin bilmediği benim ormanım,
Ormanıma çekilirim acılarımla ben,
Gerektiğinde ağlarım,
Öyle ağlarımki gözyaşlarım dere olur,
Benim ormanımda,
kutlarim misralarinizi
basarilarinizin devami dilegiyle
saygilarimla
Benden de tam puan. Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta