Benim efem Manisa’nın Gediz boyundan,
Bey kızını almış gelir, Sipil dağından.
Haberi yok, ardı sıra dönen oyundan.
Korku bilmez koç yiğidim, şahin soyundan.
Sipil dağı, sevenlere yaşlar döker mi?
Benim efem zalimlere boyun büker mi?
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta