Üç günlük dünyada ardımda gölgem,
Yürüyorum amma yol benim değil.
Yüreğimde çırpınır bir garip sevdam,
Konuşurum amma, dil benim değil.
Aynaya bakarım yüz bana yabancı,
Gülüşüm ödünç, hâlim hep yalancı.
Ne yana savrulsam rüzgârım hancı,
Kalırım, göçerim, el benim değil.
Varsın bilmesinler kimim, neyim ben,
Adımı unutsun zaman, dün ile bugün.
Bir yanım feryatta bir yanım suskun,
Yaşarım hayatta, ben benim değil.
Üç günlük dünyada adım emanet,
Doğarken verilen sözüm kefaret.
Kaldırım taşına yaslanmış kader,
Beklerim sabahı, öz benim değil.
Giydim üstüme elin gününü,
Saatler tüketir ödünç ömrünü.
Sevda diye sardım içimde düğümü,
Açarım sandığı, bez benim değil.
Bir sus payı gibi durur dilimde,
Sözlerim tanıdık ama kimene.
Aynı yüz dolaşır her resmimde,
Bakarım ama bakış benim değil.
Giderken ardımda kalmaz bir iz de,
Unutmak kolaydır böyle bir yüzle.
Üç günlük dünyada anladım işte:
Ben vardım sanmıştım, iz benim değil.
Sonunda anlarım geç kalmışlığım:
Ben bana rastlamamış bir ihtimalim.
Yaşarım sanırlar, oysa varlığım,
Durur bir köşede; öz benim değil.
Kayıt Tarihi : 14.2.2026 14:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!