Ormanda odunu, ocakta sacı
Üç çocuğu erkek, beşi de bacı
Gurbetin kahrı, zehirden acı
Bu hayali nasıl kurdun, sen baba
Evlatların okuyup, tümü dağıldı
Çevrede her birinin adı anıldı
Buna da, alnın yazısı denildi
Geleceği nasıl gördün, sen baba
Lafını sözünü, bilen biriydin
Ömrünce çalıştın, yoruldum demedin
Önderdin dürüsttün, haram yemedin
Babaların babasıydın, sen baba
Değeri ölçülmez yaptıklarının
Biçtin ürününü, ektiklerinin
Gördün mutluluğunu sevdiklerinin
Tüm çevrene örneğiydin, sen baba
Gözlerin gülerdi, seksen yaşında
Methiyen yazılı mezar taşında
Torunların çalışıyor, masa başında
Asırlara damganı vurdun, sen baba
OSMAN KEZİBAN
27.10.1996 MERSİN
Bu şiiri babası; babaların babası ALİ KEZİBAN’A İthafen yazmıştır.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta