Olmadım be anne büyüyemedim
Onu bile beceremedim...
Vakitli vakitsiz ağlıyorum gene
Diz kapaklarım da durmasa da izi
Yüreğim paramparça kanıyor...
Beni yeniden büyüt anne! !
Kızım de bana yatır gene dizine
Öyle muhtacım kı üzerimi örterken öpmene
Olmadı be anne çocuk yanıma söz geçmiyor
Oyuncaklarım da değişti
Mesela telefonum la uyuyorum
O kahverengi ayıcığın yerine..
Beni yeniden büyüt anne! !
Bu sefer bu kadar hızlı büyümesin bedenim
Ben hâla eteğinden çekiştiren kızım anne
Yolunda gitmedi tahtım da yok,bahtım da
Ürkek gözlerim,korkuyorum...
Bir defa olsun gülmeyecek gül kokulu kızın
Yedi düvel e yetişirdi oysa yüreğim
Beni yeniden büyüt anne! !
Saklanasım var saklambaç oynayalım anne
Ben ağır yükümden saklanayım
Sen söbelemeye kıyama çıkarma beni
Gün yüzüne, orası hoyratça kırdı beni
Bırakma kızım de bak mavi gözlerle
Hadi be anne verme beni ellere
Beni yeniden büyüt anne! !
Yeniden...
Kayıt Tarihi : 14.10.2016 22:04:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!