Beni unutma Şiiri - Ferhat Parlak

Bir gün dağılırsa sesim rüzgâra,
Adım başka cümlelerde solarsa,
Kalabalıklar yüzünü çalarsa benden
Ve zaman aramıza uzun yollar koyarsa —
Beni yine de unutma.

Gece yarısı saatler ağırlaşırken,
Şehrin ışıkları birer birer sönerken,
Yorgun bir düşünce ilişirse aklına
Ve kalbin sebepsizce sızlarsa —
Bil ki oradayım.
Belki bir şarkının kırık yerinde,
Belki eski bir fotoğrafın kenarında,
Belki de aynaya baktığında
Gözlerinin içinden geçen o gölgede…
Beni unutma.

Bir rüzgâr ansızın perdeyi savurursa,
Bir kuş konarsa camının demirine,
Bir yağmur damlası düşerse avucuna
Ve ürperirse için —
Adımı fısılda içinden.

Ben, uzak yolların tozunda,
Ayak izini arayan bir yolcu gibi,
Her adımda sana dönen
Sessiz bir yön bulurum.

Bir gün saçlarına düşen akta,
Bir gün ellerindeki çizgide,
Bir gün yüreğinin en tenha yerinde
Bir sızı gibi kalırsam —
Beni silmeye çalışma.

Çünkü bazı sevdalar
Gitmez.
Sadece kabuğunu değiştirir.

Ve eğer bir gün
Gökyüzü olduğundan daha ağır görünürse sana,
Bir yıldız kayarken içinden bir dilek geçerse —
Adımı an.

Ben, hangi vakitte olursa olsun
Seni sevmeyi bırakmadım.
Sen de…
Ne olur…
Beni unutma.