Beni unut
Sevgilim!
Yine gece oldu İstanbul'da.
Günden geriye kalan yalnızca keder
biraz da umut...
Uykusuzluk ile boğuşurken terli yatağımda
son sözün yankılanır;
Beni unut, beni unut, beni unut...
Kayıt Tarihi : 9.8.2004 20:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!