Kanatları koparılmış melek gibi
Uçarken titreyen kelebek gibi
Baka kaldım ardından dehşetle
Gök gürlemesinden korkan bebek gibi...
Gönlüm sanki kaybedenler koyu
Kırgınım, ruhum karanlık, kopkoyu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sevmek katlanmak olsa da sevmek ve hatırlanmak...
Yine çok manidar bir şiir üstadım. Yürekten kutlarım. Saygılarımla
şarkı tadında şiire alkışlar usta
Dokunamadımm sankii senn biir nariin kelebektin
Kabaca sevipte kanadına zevall gelsin istemediim
Bundandıır yaklaşmadan sevmeyi öğrendim
Şimdii sana sarılsamda yollasam ulaşırmı acabaa
İsmim gelirmi aklına yağmurla, beniğimde taşımam
Sevgine değişecek dünyaa sevgisini asla..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta