Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Boşuna üzülmeyin Harun bey kardeşim. Çünkü ayni şeyle bizim de başımızda. Ne yazık ki şimdiki evlatların ekserisi böyle nankör çıkıyor. Allah cümlesini ıslah etsin amin!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta