Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
merhaba yüreğinize sağlık. Kaleminiz daim olsun.
Şiirleirmi paylaştığım siteme sizleri davet ediyorum.
http://semayildirim.org
başarılar dilerim.
Yüreğinize sağlık. Kaleminiz daim olsun.
Buluttum ben mavilikte!
Sevdiğimin gözünde yağmura döndüm...
Nar gibi yanan yüreklere;
Tipi tipi umut oldum...
umutsuz mutsuz olur insan, bir de mutluluk ol, sevinç ol sevdiginin gözündeki o mavi derinlikte. sag ol var ol
Sezgiydim ben kulaklarda,
Koyaklarda akustik ses oldum.
Telleri yıllanmış kanunlara;
Name name dil oldum…
Toz koparan çöllerde,
Adına sevda yazdığıma kum oldum.
Nakış nakış dokunan kilimlerde,
Çile çile ip oldum…
..... Güzel dizelerin banada yazdırdı dostum... Kutlarım kalemini ve yüreğini... Yanmış yürekler yazabilir böyle mısralar... Yazmayı yeğlediğin için teşekkürler ve tebrikler....
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta