Bendeniz Şiiri - Pallor Mortis

Bilmediğimiz iklimlerde güne uyanalım seninle,
Rengi bile farklı olsun ağaçların,
Toprak zaten gözlerimde,
Gel çiçeğim ol retinama.

Dolaşmaya çıkalım seninle,
Ellerini ver göğe çıkalım,
Sonra uzun uzun ırmaklara bakalım,
Aksın su ve zaman.

Benim gözüm hep aynı yerde nedense,
Şayet gülüşlerini seyretmek bile manzara,
İki yanağının arasına bendeniz,
Hayretle dalıyorum içerisine,
32 tane diş nasıl gizler gökyüzünü.