en derin olan
bir isim taşımaz.
en sığ olan da.
içimde dönen şey
ne fırtına
ne kıyıdır;
sadece dönüştür.
aşağı yok, yukarı yok,
batmak bir yön değil artık.
dokunduğum her sessizlik
benden iz taşır.
kendim dediğim yer,
ne çıkıştır
ne varış
yalnızca
kaybolmanın
alışılmış biçimidir ...
Mustafa Alp
26.01.2026 05.00
Mustafa AlpKayıt Tarihi : 28.1.2026 19:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!