Gönlümün aynasından bir an bak da kendine;
Seni ellerden değil, biraz da benden dinle.
Yıllar akıp giderken kanma ağyâr fendine,
Seni ellerden değil, biraz da benden dinle.
Gözlerinin yeşili İznik çinisine denk,
Dalgalanan saçların Marmara'yla hem ahenk.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta