Beton bariyerler arasındayız, kalmadı ki huzur.
Bitti sabahı uykuya hasret olan, zannımca esmer gün.
Sevmek en kutsalı çok sevmenin yettiğini sandım.
Yetmediğini dikili gözlerden utanarak öğrendim.
Hükmüm geçmez gelse de uyku direnir aklım.
Delirtircesine uğultuyla hatıralar gelir peşin sıra.
Sıralansa da ölmeye hazırlayan acılar yapmaz ki işin.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta