Beton bariyerler arasındayız, kalmadı ki huzur.
Bitti sabahı uykuya hasret olan, zannımca esmer gün.
Sevmek en kutsalı çok sevmenin yettiğini sandım.
Yetmediğini dikili gözlerden utanarak öğrendim.
Hükmüm geçmez gelse de uyku direnir aklım.
Delirtircesine uğultuyla hatıralar gelir peşin sıra.
Sıralansa da ölmeye hazırlayan acılar yapmaz ki işin.
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta