Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Beni böylesine suskun,
Böylesine sessiz,
Böylesine nefessiz,
Ve böylesine sensiz eden,
Sanma ki; suskunluğum sevgisizlik,
Sanma ki; sessizliğim çaresizlik,
Sanma ki; nefessizliğim vefasızlık,
Meğer sevmekmiş,
Sen giderken kal dememem.
çok güzel yazıyorsunuz....saygılar........
Meğer sevmekmiş,
Sen giderken kal dememem
güzel final ve güzel bir serbest anlatım harika saygımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta