Ben,
bendeki seni yaşıyordum.
Sense sendeki seni.
O yüzden,
ne sen ben olabiliyordun.
Nede ben,sen olmaktan,
ben olabiliyordum.
Bir ağacın ayrışık dalları gibiydik..
Aynı gövde ,
aynı kökten
ve aynı topraktan beslenen ,
iki kola ayrılmış,
birer ayrı daldık..
Ve bu yüzden,
ne gövde,
nede kökten ayrılabiliyorduk...
Şubat 2020
Nihat Çelik 2Kayıt Tarihi : 16.11.2026 17:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!