Öyle bir çiçeğim var ki yaprakları sararmış bir dalın arasında dimdik duruyor. Sanki solgunluk ona sıçramayacak, o pespembe rengini kahverengiye dönüştürmeyecekmiş gibi...
Bende öyleyim sırtım dik, içten içe koyulaşıyorum.
Hani dedim ya hoşçakalabilseydik diye sanırım ben kalıyorum gitmek üzere sende kal pembemin içinde.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Şiirinizi
Beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta