Beni en çok sana inanmışlığım yaraladı.
Yaralarımla öğrendim yaşamayı.
Sen giderken kapıyı değil,
içimde sana açılan bütün yolları kapattın.
Şimdi adını duysam susarım.
Seni ömrümün sonuna kadar yaşarım.
İçimde kalanla
kalbimi çürütür, küfünü saklarım.
Sen gittin, bende kaldı geceler.
Bende kaldı.
Senden kalan ne varsa içimde büyüdü.
Büyüdü.
Ben seni affetmedim, unutmadım da.
Unutmadım.
Sadece yokluğuna alıştım sanıyordum.
Meğer alışmak da bir yalanmış.
Yalanmış.
Bir gün geri dönersen beni arama.
Eski yerimde bulamazsın.
Kendimden eksilen ne varsa
bir daha yerine koyamadım.
Sen gittin, bende kaldı geceler.
Bende kaldı.
Ben sustum, içimde konuştu tüm cümleler.
Bütün cümleler.
Ne geri dön ne de beni hatırla.
Vedalar ikinci kez yaşanmaz.
Yaşanmaz, yaşanmaz.
Sen beni kaybettiğini sandığın gün,
ben seni çoktan içimde gömdüm.
Çoktan gömdüm.
Kayıt Tarihi : 17.09.2026 15:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!