Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
nefis bir siir. bu siiri kagida döken beyni kutlamak gerek.
Garip gibi bir kenarda kalınca
Ayrılıktan nasibimi alınca
O eski günlere gözüm dalınca
Hele gelde nefret nedir bende gör
Kırılgan bir yüreğin feryadı..... Kaleminize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta