İnsan tekil ne bildiğinden beri,
Ben-sen demeyi, güzel yeğledi.
Şahsı üstün tutarmışız, tamam da...
"Ben" bana, "sen" sana neyin nesiydi?
Böyle yoksun etmişler bizi işte;
Kiş,i üstün çıkmış kişiliğine!
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta