Bênaw ! Şiiri - Nebi Taşdemir

Nebi Taşdemir
11

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Bênaw !

gitmek mi ?
yada gözleri yatırıp ıraklara beklemek mi vuslatı...
derin bir iç çekişten ibaretsin işte
kaburgalarıma çökmüş emperyal bir mermisin belkide
saat sabahın üçü
ve ramak kaldı güneşle kucaklaşmamıza
ramak kaldı gerçeklerle yüzleşmemize ...
yada örtbas etmek mi tüm olanları ?
ağrıma gidiyor kendi kazdığım çukurda ölüyor olmak
bir kuş var göğsümde
bir kuş var sanki durmadan çırpınan
kanatları göğe değdikçe kaburgalarımı yalayan

bir ironi içerisindeyim
şizofrenik bir çağrıya kulak veriyorum ha bire,durmadan
yırtılan gecenin kanayan kısmına tuz basmakta nedir ey berduş !
yorgunum
düşünmek ve yürümek çok yoruyor adamı
bir tufan kopsa diyorum
bir yağmur yağsa ve bitse bu kirli karanlık

Şimdi onu soruyorlar bana
ee de gel de anlat geceni zehir gündüzünü zemberek eden kadını
emsali varmıdır göz bebeklerinin
isyanı andıran şehvetli duruşunun
sıkılmış bir yumruk gibidir ağzından çıkan her cümle
devrim gibi bir kadındır leyla

keşke bir tufan kopsa
ve yırtılsa orta yerinden Ay
en sevişken yanından kanamaya başlasa gece
bitse bu kirli karanlık
bitse bu hengame
sabaha adımı bile hatırlamasam...


Nebi Taşdemir
Kayıt Tarihi : 8.11.2019 11:58:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!