Ben Yusuf muyum. Şiiri - Özdemir Koca

Yusuf muyum ben yakasın Güneş yerine,
Karanlıkları dost edindim yatarım gecelere,
Sen se Zindanlara parlamamı bekliyorsun,
Yusuf muyum ben nur saçayım Zindanlara.

Umutsuz bir aşkı bekliyoruz ikimiz de,
Gelecek gelir mi bilmiyorum bizim sevgimize,
Biliyorsun Dünya da yaşıyoruz birlikte,
Yusuf muyum ben nur saçayım Zindanlara.

Kafeslere kapanmış bizim gönlümüz,
Kapıyı açsan uçup kaybolacak gökyüzünde,
Uçurtmalara bağlı yüreğimiz iplerle,
Yusuf muyum ben nur saçayım Zindanlara.

Oysa sen yaşamak istiyorsun zenginlik içinde,
Konakların prensesi sarayın Züleyha'sı,
Emretmek istiyorsun emrince kölelerine,
Yusuf muyum ben nur saçayım Zindanlara.

Senin saçların güneşten kopmuş güzelim,
Gözlerinse okyanuslardan gelmiş gözüne,
Dudakların cehennem ateşi dokunur sinelere,
Yusuf muyum ben nur saçayım Zindanlara.

Özdemir ne dese anlatamaz seni sana,
Bizi neden daldırırsın boş rüyalara,
Ellerini çek ellerimden ey deniz gözlü yar,
Yusuf muyum ben nur saçayım Zindanlara.