Ben hep affeden taraftım
Sen hep aynı hatanın farklı bahanesi
Kalbim çamaşır gibi yıkandı gözyaşında
Ama sen yine kirli geldin sevgime
Her “özür” bir çivi çaktı içime
Her sözün biraz daha öldürdü beni
Sevgi sandım susmayı
Meğer ben kendimden vazgeçmişim
Aynaya bakıyorum artık
Gözlerimde sen yok
Yorgun bir kadın var
İhaneti ezberlemiş, umudu unutmuş
Ben seni sevdikçe eksildim
Sen beni kırdıkça çoğaldın.
Ben dua ettim düzelirsin diye
Sen günah gibi çoğalttın yalanı
Artık ağlamıyorum eskisi gibi
Çünkü gözyaşım bile küstü bana
Kalbim sigarasız bir gece gibi
Titriyor ama yanmıyor artık sana
Hayattan değil
Senden yoruldum
Sevmekten değil
Aynı yaraya inanıp durmaktan yoruldum
Biliyor musun en acısı ne
Seni hâlâ anlıyorum
Ama kendimi artık seçiyorum
Bu, en zor vedam oldu sana
Kayıt Tarihi : 14.3.2026 10:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!