Ben Ve Sen Şiiri - Abdulkadir Gökmen

Abdulkadir Gökmen
10

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Ben Ve Sen

Ben; kuş uçmaz, kervan geçmez bir çölde kaktüs,
Sen; kurak bozkırlarda bir papatya
Ben; yalnızlık abidesi, yaşayan ölü,
Sen; hayat kaynağım, dipdiri, yaşam dolu
Ben; keder yüklü bir gemi, liman arayan,
Sen; mutluluk rüzgarı, gönlümü tarayan.
Ben; semada silik bir nokta yapayalnız,
Sen; kehkeşanlar ortasında parlayan yıldız.
Ben; kuru bir dere sonu olmayan;
Sen; bir çağlayan, denizler almayan.
Ben; arzu eden seni yahut ta ölümü,
Sen; böyle giderse bulacaksın ölümü.

Abdulkadir Gökmen
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • İsmail Atan
    İsmail Atan

    Ben, kimsesiz seyyahı, mechuller caddesinin;
    Ben, yankısından kaçan çoçuk, kendi sesinin.

    Ben, sırtında taşıyan işlenmedik günahı;
    Allah'ın körebesi, cinlerin padişahı.

    Şiirinizi okurken Necip Fazıl'ın bu dizeleri geldi aklıma. 'Ben' ya da 'Sen' umarım bunlar ayrı ayrı kalmaz da bir gün 'Biz' oluverir. Güzel şiir tebrikler...

TÜM YORUMLAR (1)