Uysal değilim gülüm bu yaşama kindarım
Sana hasret kalbimde hatıranı ararım
Asla kaçaman benden hiç çırpınma boşuna
O yanmış yüreğinde çünkü gülüm ben varım
Hatıran hançer gibi saplı durur içimde
Kafamdaki siyah saç şimdi beyaz biçimde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




dalın kolun kırıksa tutunacak ben varım
güzel bir duygu seliydi gönlünüze sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta