Ben Türkmenim Şiiri - Mahmut Kasapoğlu

Ben Türkmen'im, yurdum benim göğsümde çarpan bir yürek,
Bozkır benim mektebimdir, Hak yoluna yürüyerek.
Atamdan kalan mirası taşırım hiç eğilmeden,
Asırları omuzlayan çınar gibi büyüyerek.

Ne fırtına eğdi beni ne de zalimin fermanı,
Sabrım çelik, sarsamadı onu zamanın tufanı.
Yıldızlara uzanırken diz çökmedim hiç kimseye,
Hakk'ın verdiği hürlükle yaşadım ben her devranı.

Dilimizdir varlığımız, hem gönlümüzün aynası,
Her kelime atamızdan kalan kutlu hatırası.
Türkmenceyi yaşatmak bir ibadet gibi kutsaldır,
Silinmesin diye ömrüm olur onun hep duası.

Kopuz sesi yükselince dağlar, ovalar şenlenir,
Dede Korkut nefesiyle gönüllerimiz dillenir.
Toylarımız berekettir, soframızda hep muhabbet,
Türkmen ruhu bu seslerle dirilir de yenilenir.

At üstünde büyüdü hep nice yiğit, er dedeler,
Kılıcından korku değil adaletti dökülenler.
Mazlumların duasında yaşar şanımız, adımız,
Çünkü zulme boyun eğmez yiğit olan o erenler.

Çöl sıcağı kavursa da umudum asla kurumaz,
Gece çöker yollarıma, yıldızlarım hiç yorulmaz.
Bir Türkmen yüreği bilir sabrın gerçek manasını,
Sabırla yürüyen kişi hiçbir zaman yolda kalmaz.

Kadın bizim ocağımız, merhametin de özüdür,
Ana duasının nuru her yiğidin ak yüzüdür.
Beşiğinde büyüyenler önce edebi öğrenir,
Türkmen töresi asalet ile iffetin sözüdür.

Nerede bir Türkmen varsa gönlüm ona hep akıyor,
Ayrı düşse yollarımız, gözler bir güne bakıyor.
Sınır çizse eller bizi, yürek hiç çizgi tanımaz,
Bir sevdanın ateşiyle her bir nefesim yanıyor.

Bir gün ben de göçüp gidip kara toprağa dönerim,
Ülkümü ise yarına emanet diye veririm.
Adım değil, davam yaşar evlatlarımın dilinde,
Türkmen diye atan kalpte yeniden filizlenirim.

Övünürüm, çünkü benim şerefim Hak'tan doğmuştur,
Her zaferim alın teri, sevdam hakla yoğrulmuştur.
Kasapoğlu der: Türkmen'im, var oldukça asil millet,
Adım gökte yankılanır, ruhum ebedî olmuştur.