Hiçbir mevsim susuşum kadar
Acımasız kullanmadı neşteri.
İçimde ölen her cümle, Bir mezar kazdı kalbime. Konuşsaydım belki kırılırdım, Sustum... Yavaş yavaş tükendim.
Yüzümde herkesin gördüğü Sıradan bir gülümseme vardı. Oysa geceler, Adımı kanla yazıyordu yalnızlığa. Her sabah biraz daha eksiliyor, Her akşam biraz daha kendime yabancılaşıyordum.
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta