Ben Susmadım Şiiri - Mesut Tari

Ben susmadım bir hançer dayanmıştı boynuma
Tarih dediğin gölge namlunun tam ucunda
İpekten saraylarda o hançerin gölgesinden koktunuz
Siz kalpazan tüccarlar siz zaten hiç yoktunuz

Ben susmadım zihnime betondan duvarlar ördünüz
Ruha dar gelen bu idraki hangi mezara gömdünüz
Medeniyet maskeli hırsızlar gölgeden servet devşirenler
Siz alafranganın gedikli dilencileri köklerine küfredenler

Ben susmadım susmak celladın baltasını bileğlemekti
İlerleme dediğiniz uçurumun kenarında sendelemekti
Hafızası silinmiş neslin önüne sönmüş kandiller bıraktınız
Siz aydınlığı vadedenler hakikati bir kurşuna sattınız

Ben susmadım kelimelerime prangalar vurdunuz
İbrahimi bir edayla devrildi çağdaşlık denen putunuz
Müstağrib bir rüyanın kâbusla biten son demlerindesiniz
Siz kıyısı olmayan bir denizin tahta gemilerindesiniz

Ben susmadım fikirler firar ederken çöllerden
İrfanı söküp aldınız o mübarek ak ellerden
Kendi vatanında parya ah kendi dilinde mülteci
Siz maskeli balonun aydınları ben bir köşede mürteci

Ben susmadım sanmayın bu mağara hep zifiri kalacak
Uyuyan bu koca dev elbet bir gün şahlanacak
Ben susmadım zira sussam ben olmaktan çıkacaktım
Siz kokuşmuş çağın leş bekçileri ben zaten doğacaktım