Ben Yıllarca Geceyi Gündüzü Karıştırdım
Artık Canım Yanmıyor Acıya Alıştırdım
Senden Sonra Gözümü Yaşlarla Barıştırdım
O Ağlıyor Ben Ona Teselli Oluyorum
Ara Sıra Aklımı Sende Unutuyorum
En Yakın Meyhanenin Yolunu Tutuyorum
Olmayan Aklım İçin Bir Masa Kuruyorum
O İçiyor Ben Ona Arkadaş Oluyorum
Benim Bile Kendime Hiç Faydam Dokunmuyor
Bir Nebze Bile Olsa Zerre Hayrım olmuyor
Ara Sıra Aklımla Gönlüm Kavga Ediyor
Senin İçin Arada Ben Suçlu Oluyorum
Senden Uzak Durmaya Kendimi Zorluyorum
Sana Gelmesin Diye Gönlümü Kolluyorum
Doğrusunu İstersen Sensiz Zor Duruyorum
Her Aklıma Gelince Çok Fena Oluyorum
Yüreğimde ki Yangın Sönmüştü Körükledim
Fitiliyle Oynadım Elimle Ateşledim
Ben Bilerek Gönlümü Peşinden Sürükledim
Ben Kendimin Katili Sebebi Oluyorum
Zaman Bende Geçmiyor Hep Yerinde Sayıyor
Yaram Kabuk Tutuyor Çok Sürmüyor Kanıyor
Gece Gündüz Dört Mevsim Dilim Seni Anıyor
Bazen Öyle Bağırır Ben Sağır Oluyorum
Yüzümde ki Çizgiler Senden Kalan Bir İzdir
İçimde Volkan Patlar Gözler Azgın Denizdir
Bu Gönül Sana Karşı Yenilmiş Bir Acizdir
O Yüzden Bazen Sana Divane Oluyorum
Şair Halaoğlu
Kayıt Tarihi : 1.08.2026 20:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.



