gün batımında üstüme çökerken arsız karanlık
bir korku kaplar içmi kaçamam, heryanımı sarar yanlızlık
kipriklerimi titrettiğinde rüzgar,
Ve yıldızlar düştüğünde bir bir gök yüzüne...
asilerin isyancısı olurum
BEN sensizken öksüzüm...
ben gece olduğunda ölümsüzüm...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta