Ben seninle Şiiri - Yasemin Tanık

Sen günahsız ve ahsız bir insan
Ben ise sana inanmış bir hiç kimse
Gözlerim lekeyi tutmaz sana bakarken
Gülüşün kuşları düşürecek kadar güzel
Taş taşıyor gözlerim sensizliğinde
Söyle bana nasıl elini tuttun böyle güneşin,
Çiçekleri yüreğine nasıl dizdin?
Papatya teninde “seviyor “yaprağını koparıyor bir bakışın
Ve dakikaların seyrüseferinde rakkasa kapılıyor zaman
Bozkırları ütülüyor nefesin,
Ben seninle beyitlerin demetini kokluyorum
Ben seninle misk-i amber dağıtıyorum tüm çiçeklere
İzlerimize bakalım rüya mı bunlar
Ya da öldük de cennette miyiz?
Dünya mı güzelleşti yoksa,
Sahi biz neredeyiz?