Ben seni, kalbime mıh gibi yazdım.
İsmin önemli değildi, çıkarıp attım.
Ne yavaş yavaş tükenen ömrüme,
Ne de solan yapraklarıma yakıştırdım.
Ben seni, ilkbaharlarda yağmurlarımda,
İçime atılan yedi veren tohumlarımda,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta