Ben sana gitme dedim
Sen gitmeyi kalbine mühürledin
Bu garip aşık ne eder diye hiç
Düşünmedin arkana bile dönüp Bakmadın
Gittiğin yolları kendine
Kurtuluş sandın ardında
Bıraktığın gözyaşlarını
Hep nemli bıraktın
Belki gün gelir unutur sandın
Bu garip aşığı oysa ki
Sen gittikten beri bu garip
Aşık hiç gülmez oldu
Olsun senin gidişinle
Bu garip kendini şiirlere adadı
Hem de her satırını
Sen diye yazmaya başladı
Belki senin gidişin bana tarihin
Vazgeçilmeyecek altın sözlerini
Hatırlattı sen onu sevmemiş Olsaydın eğer
O bu kadar güzel sözleri
Bir araya getirip yazamazdı
Sen gidince ardından
Baka kaldı attığın her adım için
Bir şiir yazdı
Ve bu şiirleri senin hatıran
Olarak kaleme döktü
Senin yokluğunda kaleminde
Mürekkep kalmadığı için
Geriye kalan bütün satırları
Gözlerinden gözyaşı değil
Yüreğinden akan kan ile yazmaya
Başladı iyi ki bu garip aşık
Seni Ölesiye sevmiş
Sen gidişinle ne ona
Bu hayat dersini çok iyi verdin
Senin canın yanarsa
Onun canı çıkar
Sen hep mutlu ol
O umutsuzluğa zaten yelken açmış
ŞİİR SEDAT AKTAŞ
Sedat AktaşKayıt Tarihi : 15.2.2026 01:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!