Yoksul umutlarım da
Sevgini katık ettim düşlerime...
Kurumuş çorak topraklara
Göz yaşlarımı ırmak....
Akmayan çeşmelere yüreğimi...
Konuşamayan dillere emeğimi..
Kilitlenmiş duygularıma anahtar
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




yasklı olduğum için buradan duyurabiliyorum dostlar kusura bakmayın son şiirim naat görüşlerinize sunulmuştur sayfam direk açılıyor
şiir sayfamda en başta selamlar
iki aya yakındır nedeninin bilmediğim bir pasiflemeyle karşı karşıyayım şu anda yarım açığız
emininm beni anlıyorsunuzdur saygı ve selamlarımla
Nazıre hanım bütün şiirlerinizi severek okuyorum,
yürek sesinizde olan gerçek yansıma önce şiirlerinize ordanda bize yansıyor, tek kelimeyle tebrikler kardeşim.
Bana ben olanla yaşamak,Herkesin umududur.Bana ben olanada.Ben olmak gerekir diyorum.Kutluyorum Şiir'i Şair'i.
Ben Oldun
Yoksul umutlarım da
Sevgini katık ettim düşlerime...
Kurumuş çorak topraklara
Göz yaşlarımı ırmak....
Akmayan çeşmelere yüreğimi...
Konuşamayan dillere emeğimi..
Kilitlenmiş duygularıma anahtar
Kapkara gecelerime ay
Zemheride güneş
Solmuş çiçeklerime su
Yitirdiğim öz benliğime sahip
Sen var ya , bana ben oldun...
Çok GÜZELDİ...........TEBRİKLER........
SAYGI VE SEVGİLER
Yoksul umutlarım da
Sevgini katık ettim düşlerime...
Kurumuş çorak topraklara
Göz yaşlarımı ırmak....
Akmayan çeşmelere yüreğimi...
Konuşamayan dillere emeğimi..
Kilitlenmiş duygularıma anahtar
Kapkara gecelerime ay
Zemheride güneş
Solmuş çiçeklerime su
Yitirdiğim öz benliğime sahip
Sen var ya , bana ben oldun...
harikulade dolu dolu yazdıran yüreği kutlarım muhabbetle tam puan
Çok güzel bir şiir, bana ben oldun anlamlıydı tebrikler Elif hanım.
Ben Oldun
Yoksul umutlarım da
Sevgini katık ettim düşlerime...
Kurumuş çorak topraklara
Göz yaşlarımı ırmak....
Akmayan çeşmelere yüreğimi...
Konuşamayan dillere emeğimi..
Kilitlenmiş duygularıma anahtar
Kapkara gecelerime ay
Zemheride güneş
Solmuş çiçeklerime su
Yitirdiğim öz benliğime sahip
Sen var ya , bana ben oldun...
Nazire Bağlar
Yürektendi ne güzeldi...
Yüreğinize sağlık.
Sevgiler...
Nazıre hanım kutlarim selamlar
beğeniyle okudum şiirinizi, kaleminiz daim olsun
tam puan
Ruh ikizini bulmak, böyle bir şeydir işte.
Çok içten ve güzeldi.
Tekrar okuması haz verdi.
Bu şiir ile ilgili 64 tane yorum bulunmakta