Ben oldum. Şiiri - Fehmi Tazegül

Nu kuşlar kalmıştır ne de yaprak.
Çöllere dönmüş gönlümde toprak.
Kötü geçiyor günler nereye kaçsak.
Sokakların Mecnunu ben oldum.

Olmazki yaşlı ağaçlarda bir ceviz.
Yaşlıdır gözlerim içim dışım deniz.
Hiç olmadı bizim güzel bir evimiz.
Sokakların Mecnunu ben oldum.

Yoksulluktan yüzler sarardı soldu.
Gurbet ellerimde bana yurt oldu.
Kimseler bilmiyor ömrümü çaldı.
Sakakların Mecnunu ben oldum.

Fehmi.
Ben hiç elime alamadım gülümü.
Hep merak sarmış deli gönlümü.
Unuttum ben memleketimi ilimi.
Sokakların Mecnunu ben oldum.