Ağır geliyor yokluğun yâr..
Tutamıyorum artık sabrın ipini..
Ha koptu ha kopacak..
Bir sen-i ben oluyorum her yere düşüşümde..
Geceler tutsak..
......Kırılmış ömrümün ayakları..
Hem yetim kaldı, hem öksüz bu aşkın adı..
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Ben öldüm
Ağır geliyor yokluğun yâr..
Tutamıyorum artık sabrın ipini..
Ha koptu ha kopacak..
Bir sen-i ben oluyorum her yere düşüşümde..
Geceler tutsak..
......Kırılmış ömrümün ayakları..
Hem yetim kaldı, hem öksüz bu aşkın adı..
Sızlıyor bak işte...
Sözde kabuk bağlamış yaram..
Soğuk duvarlar çöküyor üstüme..
Sen- sessiz-ben-öldüm...
Meral Kartal
Güzel bir anlatım.
Beğeni ile okudum.
listeme aldım.
Tam puan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta