Artvin'den Borçka'ya ta İstanbul'a
Savrulduk dört yana Afkanistan'a
Köhne yürek zor dayanır hicrana
Tuzsuz aşı,yarsız başı ben neylim.
Koca şeher,koca evde ben yalnız Üç çocuk üçüde mühendis oldu.
Bir bacım var oda sormaz hayırsız Yadıma düştükçe gözlerim doldu.
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




yedi sene sonra önüme çıktı.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta