Ben; Afrika’da açlıktan ağlayan bir çocuğum,
Ben; Emperyalistlere zehir zemberek ağuyum,
Ben; Yaradan'ın yolunda olmaya çalışanım,
Ben; Derde, kedere, neşeye, kadere alışanım,
Ben; Dosta doğru taşıp, köpüren nehirim,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




kaleminiz daim olsun :)
süperdi :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta