Ben Kimim Şiiri - Faysal Demir

Faysal Demir
2

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Ben Kimim

ben kim miyim
cennette adem ile havva’nın suç ortağı
habil’den ile kabil’e kan damlasıyım

ben kim miyim
meryem’in rahminde isa
dedemin asasında musa
kor kuyularda yusuf
ateşlerde ibrahim’im

ben kim miyim,
eyüp’te sabrın ifadesi
süleyman in imtihanı tastaki karıncayım
mezopotamya’da yakılan ağıtların davudi sesiyim
mısır’da sarayın firavunu
nemrut’ta kibrin abidesi
nuh’un ararat’taki kurtuluş gemisiyim
diri diri toprağa gömülen kızların müjdecisi muhammed mustafanin veda hutbesindeki çağrısıyım,
pişmanlığın ömer’i, ilimlerin ali’siyim
sarayda ne yaptık pişmanlığında zulmün aciz hali muaviye’yim,
hüseyin diye haykıran su damlasıyım
haklı sesin ebuzer’i,
başkaldırının kawa’siyim,
dehakların ölüm kabusuyum..
kudüs’te selahaddin eyyubi,
amerika’da siyahı bir mahkum
küba’da che, hindistan’da gandhi
hitler’de iyi hamam ruhuyum
berlin duvarında yahudi kanı,
mescid-i aksa’da filistinli cansız çocuk bedeniyim
hiroşima’da nefessiz çiğlik,
halepçe’de elma kokusu,
vietnam’da çıkmazın adıyım..
Ben kim miyim
evrensel insanlık bildirgesinin hiç işleme konulmamış haliyim,
istanbul’da yedi tepe bitlis’te beş minareyim
çöp kutularında sahipsiz bebek
başlık parasında takas edilmiş bir kız çocuğu
kan davasına kurban edilmiş üniversiteli gencin yarım kalmış kitabı,
gelinlik hayalini kurarken berdel edilmiş genç kızların sevgilide kalmış mendiliyim..
Ben kim miyim,
ahmet arif’in leylasina yazmak icin, iki saatlik hamal olarak taşıdığı yüküm,
xece’ye hasret uçurumlara kurban giden siyabend’im.
Ben kim miyim
ankara’da resmiyetin utancı,
mardin’de inançların barınağı
hakkâri’de ceset saklayan zap suyu
van gölü’nde "ahhh tamara" diye inleyen aşkın son çığlığıyım
van’da ölü ozanlar şiir dinletisinin aksak hecesiyim..

ben kim miyim,
şarap şişesinde ömer hayyam
cennetler vadeden hasan sabbah’ım,
açlığın kör gözü, varlığın bana ne sözüyüm
kanlı tarihlerin silinmez izleri,
kendine düşman insanların hüznüyüm

ben kim miyim,
söylenmemiş nice sözlerin eksik kalmış ağırlığı,
israf edilirken anlam taşımayan cümlelerin hafifliğiyim
oksijen almaktan yoksun beyinlerin kangren olmuş hali
düşünmekten müebbet yemiş fikirlerin mahkumuyum..

Ben kim miyim
zulümde iktidarın doruk noktası
mazlumda çağın ahıyım insanlığın biri utanmaz, biri mahcup iki yüzüyüm.

Faysal Demir
Kayıt Tarihi : 25.9.2020 17:16:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!