Ben gördüm Şiiri - Emrah Erçin

Ben gördüm gözlerinde ne savaşlar verdiğini,
İçinde ne volkanlar, ne bombalar patladığını...
Dağ olsa yıkılırdı ama sen dimdik durdun,
Gözlerin ince ince doldu konuşurken,
Kelimeler düğümlendi boğazına.
Sus yorma kendini, anlamazlar seni...

Sen sustukça, o volkanlar içinde birikti,
Gülüşün sönmüş bir nar çiçeği gibi solgun.
Kimse görmedi o enkazın altında kalan çocukluğunu,
Sadece ben duydum gece yarısı dökülen sessiz gözyaşlarını.
Bir asır gibi geçti her günün, o koca gövden eridi yavaş yavaş,
Oysa sen, o yıkıntının ortasında hala bir siperdin bize.

Keşke o bombalar benim içimde patlasaydı babam,
Keşke o savaşları ben verseydim senin yerine.
Senin o suskunluğun, dünyanın en gürültülü ağıtıymış meğer;
Ben anladım da, yaramı sarmaya gücüm yetmedi.
Bırak aksın o yaşlar, bırak yıkılsın o dağ;
Ben senin o yaralı halini de, o yenilmiş sükutunu da çok seviyorum.